Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Το σύννεφο



Ένα ξερό χωράφι ζητούσε από ένα όμορφο σύννεφο να δείξει μεγαλοψυχία και να το λυπηθεί: «Σε παρακαλώ, συννεφάκι μου, δρόσισε το χώμα μου, τα λουλούδια μου που μαραίνονται, τα διψασμένα δέντρα…».

Αλλά το σύννεφο δεν άκουσε τα παρακάλια του και, με το φύσημα του ανέμου, πήγε πάνω από τον ωκεανό και έριξε εκεί την ασημένια βροχή του.

Όμως ο ωκεανός δεν εκτίμησε το δώρο του και δεν το ευχαρίστησε. Τότε το σύννεφο πήγε στο βουνό και του είπε τον πόνο του. «Μα πώς σου πέρασε από το μυαλό ότι ο ωκεανός, που έχει τόσο νερό, θα έδινε σημασία στις λιγοστές σου σταγόνες; Έπρεπε να τις προσφέρεις στο ξερό χωράφι, στα μαραμένα λουλουδάκια… Το δώρο σου θα ήταν ένδειξη καλοσύνης και όλοι θα σε ευγνωμονούσαν!». Το σύννεφο κατάλαβε πολύ αργά ότι ένα δώρο, όταν δε δίνει χαρά και παρηγοριά, είναι άχρηστο.

Παραμύθι από τη Ρωσία

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ,
366 παραμύθια και ιστορίες, εκδοτικός οίκος Π.Τραυλός.

Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Την εικόνα έκανε η Ευτυχία Λιούρα.


Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Στρατώνι Χαλκιδικής, όπου και διαμένει. Η αγάπη της για τη ζωγραφική ξεκίνησε από τα παιδικά της χρόνια και συνεχίζει με την ίδια ένταση έως και σήμερα. Στο παρελθόν συνεργάστηκε με ιδιωτική επιχείρηση για τη δημιουργία μακέτας μεταξοτυπίας (τύπωμα) και σε εργαστήριο χειροποίητων ειδών (διακόσμηση). Το 2009 σε συνεργασία με τον Σύλλογο πολιτισμού Στρατωνίου εκδόθηκε το πρώτο της παραμύθι "Το ξωτικό της Παραμυθοχώρας και η μαγική συνταγή" ( συγγραφή και εικονογράφηση), καθώς και η δημιουργία σκηνικών για το θεματικό πάρκο "Παραμυθοχώρα" που λειτούργησε στην περιοχή. Ασχολείται με τη ζωγραφική παιδικών δωματίων και την αγιογραφία και το τελευταίο διάστημα εικονογραφεί το επόμενο παραμύθι της.
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:

https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks




Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Με το άλφα και το βήτα: Χ




Χιόνι ρίχνει και χαλάζι
κι η χελώνα κάνει χάζι.
Δεν τη νοιάζει που χιονίζει,
χαίρεται και χαχανίζει.
Στο καβούκι της χωμένη
κάνει τη χαριτωμένη:
«Χα, χα» λέει «το χειμώνα,
τι χαρά να ‘σαι χελώνα!»

ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΜΠΟΥΔΗ

Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Την εικόνα έκανε η Άννα Ρουγκάλα.


Ονομάζομαι Άννα Ρουγκάλα, γεννήθηκα στην Πάτρα το 1967 και είμαι μητέρα δύο παιδιών. Από παιδί αγαπούσα κάθε τι που με βοηθούσε να εκφραστώ μέσω της δημιουργίας, γεγονός το οποίο διατηρήθηκε μέχρι σήμερα αναλλοίωτο. Ανταποκρίθηκα σε αυτό το "κάλεσμα." και προσπάθησα μέσα από διάφορες δραστηριότητες να εξελιχθώ στο καλλιτεχνικό κομμάτι. Παρακολούθησα μαθήματα στην σχολή Βακαλό, έκανα μαθήματα αγιογραφίας, μαθήματα βιτρό, συμμετείχα σε βιωματικό εργαστήρι κατασκευής και εμψύχωσης θεατρικής κούκλας φυσικού μεγέθους. Παρακολούθησα μαθήματα κατασκευής μάσκας, κοσμήματος, σώματος, on line σεμινάρια εισαγωγή στην τέχνη και τεχνικές coursera.

Από το 2014 μέχρι σήμερα είμαι υπεύθυνη στο καλλιτεχνικό εργαστήρι Α. Σ. Τ. Ο., στην Πάτρα.

Η τέχνη της εικονογράφησης του γραπτού λόγου είναι μια καινούργια και μοναδική εμπειρία μέσω της οποίας ανακάλυψα συναρπαστικά μονοπάτια, τα οποία με οδηγούν σε μαγικούς ανεξερεύνητους κόσμους... ονειρικούς...
Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook:




Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Ο γάιδαρος



Ο γάιδαρος είναι ζώο πειθαρχικό και ακατάδεχτο, που, μαζί με το σκύλο, τη γάτα, την κατσίκα, το πρόβατο, το βόδι, το άλογο, το μουλάρι και τα πουλερικά, αποτελεί την κοινωνία των ζώων του χωριού.

Τρώει χορταρικά, χωρίς να ενδιαφέρεται αν είναι ξερά ή χλωρά. Τρώει και ξηρούς καρπούς. Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι ο τρόπος που δουλεύει το επάνω του χείλι, όταν περιμαζεύει το χόρτο για να το φέρει στις δοντάρες του, χερόβολο χερόβολο, ενώ την ίδια στιγμή τα μεγάλα του ρουθούνια, είτε από ερεθισμό είτε από σκοπιμότητα, φυσάνε μ’ ένα ηχηρό ρουθούνισμα.

Δουλεύει αγόγγυστα και σκληρά, και από περιποίηση απλός και λιτός. Κι ό,τι στολίδι φορεί, σαμάρι, καπίστρι, πιστιά, είναι για λόγους πειθαρχίας και φορτώματος, γι’ αυτό όταν απαλλαγεί από αυτά, κυλιέται στο χώμα ευτυχισμένος.

Ο άνθρωπος, που τον εκμεταλλεύεται σκληρά, τον είπε πεισματάρη αλλά και ζώο με την πιο μεγάλη υπομονή, τη γαϊδουρινή.

Κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού. Κουβαλάει ξύλα, νερό, κοπριά, αλεύρι, άχυρο. Και πολλές φορές στολισμένος πανηγυρικά πάει τη φαμίλια ολόκληρη στο πανηγύρι. Εκεί, πίσω απ’ το χοροστάσι δεμένος, πάνω στο κέφι των χορευτών και στο ανηφόρισμα του κλαρίνου, παίρνει κι αυτός έναν αμανέ δικής του έμπνευσης, τόσο ξεχωριστό και δυνατό, που επιβάλλεται σ’ όλη την περιοχή!

Λένε πως τα ζώα του χωριού ήθελαν να τον διαλέξουν δήμαρχο, αλλά δεν το δέχτηκε. Δεν είναι ματαιόδοξος, σαν τον ξάδερφό του, το άλογο, ούτε σαν τον άλλο, το νόθο συγγενή του, το μουλάρι, που νομίζει πως μπορεί να γίνει το πρώτο μες στα ζώα. Του τα ‘πε κάποτε ο γάιδαρος ταπεινά: «Γάιδαρος είσαι, καημένε, κι εσύ και φαίνεσαι». Αυτός στέκεται στο ύψος της γενιάς του. Γάιδαρος ήταν, γάιδαρος μένει. 

Λένε ακόμα πως κάποτε άκουσε το δάσκαλο που φώναζε ένα μαθητή του «γάιδαρο» κι είπε κρυφά κρυφά μοναχός του: «Άνθρωποι δα, τι περιμένεις από ένα δίποδο…».

Είναι απλός πέρα ως πέρα, κι όμως ό,τι όνομα επίσημο, του πάει. Πες τον Ναβουχοδονόσορα, Ταμερλάνο, του ταιριάζει. Στη χώρα κατεβαίνει με το ίδιο ύφος, σοβαρότατος. Για τον πολιτισμό ενδιαφέρεται σαν αρχαιολόγος ή τουρίστας. Επισημαίνει τα χαλάσματα με αρχαιολογική αξία κι εκεί διανυκτερεύει. Αν τραβήξει για την πλατεία και πετύχει εκεί κάποιο ρήτορα, στέκεται απέναντι και τον ακούει, ώσπου να ενθουσιαστεί, οπότε αρχίζει τον αμανέ του, όχι από αντίπραξη, αλλά, θαρρείς, από έξαρση.

Η γάτα των σαλονιών, μπαίνοντας μια μέρα στο στάβλο του, τον είπε ακάθαρτο, χωριάτη. Δεν έδωσε καμιά σημασία κι εξακολούθησε να στέκει κοιτώντας μπροστά του. Όταν όμως εξέφρασε την απορία της, πώς τον καβαλικεύουν οι καθώς πρέπει άνθρωποι, γύρισε το κεφάλι του ήρεμα και της είπε με την πιο μεγάλη ταπεινότητα: «Ο πρόγονός μου πήγε κάποτε το Χριστό στα Ιεροσόλυμα…».

ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΕΛΗΣ

Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.

Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση το κείμενο που θα αναλάβει.

Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
Την εικόνα έκανε η Αναστασία Βαρνασίδου.


Είμαι μητέρα τριών παιδιών, ξεκίνησα με το σχέδιο μόδας και κατέληξα στη ζωγραφική, σε καμβά, ρούχα και κυρίως τοιχογραφίες σε σχολεία και παιδικά δωμάτια. Ασχολούμαι με τεχνοτροπίες σε τοίχους και έπιπλα και γενικά μ’ αρέσει να ομορφαίνω ό,τι υπάρχει γύρω μου.

Με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.

Η σελίδα του «Ένα κείμενο, μία εικόνα» στο facebook: